Co to jest CBG?

Co to jest CBG? Co to jest Cannabigerol (CBG)?

Marihuana jest używana od tysięcy lat ze względu na wiele możliwości, jakie niesie roślina. Dopiero w ostatnim czasie naukowcy zaczęli poświęcać uwagę kannabinoidom i ich potomkom na jaką zasługują. Mechanizmy cząsteczek były nierozwiązaną tajemnicą, dopóki nie odkryto tetrahydrokannabinolu (THC) i pierwszego receptora kannabinoidowego, CB1, a następnie endokannabinoidów, anandamidów (arachidonoiloetanoloamidu, AEA) i 2-arachidonoiloglicerolu (2-AG). Receptory AEA, 2-AG i CB zostały zgrupowane i sklasyfikowane przez fizjologów w układzie endokannabinoidowym (ECS).

ECS to złożona sieć neuroprzekaźników i receptorów, które współpracują ze sobą w celu sygnalizowania i przesyłania informacji w całym ciele. Modulują podstawowe funkcje neurowegetatywne i pomagają utrzymać homeostazę organizmu. AEA jest najczęściej tonicznymi środkami sygnalizacyjnymi dla ECS i reguluje transmisje synaptyczne, podczas gdy 2-AG działa jako aktywator sygnału fazowego w depolaryzacji neuronów i mediator plastyczności synaptycznej.

Fitokannabinoidy to związki terpenofenolowe, które naturalnie występują w roślinach konopi indyjskich. Wśród nich są nie tylko psychoaktywny tetrahydrokannabinol (THC), ale także kilka niepsychoaktywnych cząsteczek, takich jak kannabidiol (CBD), kannabinol (CBN), kannabigerol (CBG), kannabichromen (CBC) i wiele innych. Cząsteczki typu CBG są naturalnymi prekursorami kannabinoidów i poprzez szereg niezależnych badań wykazały właściwości terapeutyczne, a zatem są obiecującymi narzędziami w opracowywaniu obecnych terapii szerokiego zakresu zaburzeń. Jesteśmy zdeterminowani, aby informować społeczność naukową o najnowszych osiągnięciach w badaniach właściwości CBG i możliwości terapeutycznych.

Marihuana jest używana od tysięcy lat ze względu na wiele możliwości, jakie niesie roślina. Dopiero w ostatnim czasie naukowcy zaczęli poświęcać uwagę kannabinoidom i ich potomkom na jaką zasługują. Mechanizmy cząsteczek były nierozwiązaną tajemnicą, dopóki nie odkryto tetrahydrokannabinolu (THC) i pierwszego receptora kannabinoidowego, CB1, a następnie endokannabinoidów, anandamidów (arachidonoiloetanoloamidu, AEA) i 2-arachidonoiloglicerolu (2-AG). Receptory AEA, 2-AG i CB zostały zgrupowane i sklasyfikowane przez fizjologów w układzie endokannabinoidowym (ECS).

ECS to złożona sieć neuroprzekaźników i receptorów, które współpracują ze sobą w celu sygnalizowania i przesyłania informacji w całym ciele. Modulują podstawowe funkcje neurowegetatywne i pomagają utrzymać homeostazę organizmu. AEA jest najczęściej tonicznymi środkami sygnalizacyjnymi dla ECS i reguluje transmisje synaptyczne, podczas gdy 2-AG działa jako aktywator sygnału fazowego w depolaryzacji neuronów i mediator plastyczności synaptycznej.

Fitokannabinoidy to związki terpenofenolowe, które naturalnie występują w roślinach konopi indyjskich. Wśród nich są nie tylko psychoaktywny tetrahydrokannabinol (THC), ale także kilka niepsychoaktywnych cząsteczek, takich jak kannabidiol (CBD), kannabinol (CBN), kannabigerol (CBG), kannabichromen (CBC) i wiele innych. Cząsteczki typu CBG są naturalnymi prekursorami kannabinoidów i poprzez szereg niezależnych badań wykazały właściwości terapeutyczne, a zatem są obiecującymi narzędziami w opracowywaniu obecnych terapii szerokiego zakresu zaburzeń. Jesteśmy zdeterminowani, aby informować społeczność naukową o najnowszych osiągnięciach w badaniach właściwości CBG i możliwości terapeutycznych.

Fitokannabinoidy i syntetyczne substytuty

Izolację CBG odkryto po raz pierwszy w 1964 roku, kiedy Y. Gaony podał strukturę i części syntezy wielu kannabinoidów, w tym CBG. Chociaż CBG jest reprezentowane w większości rodzajów konopi (choć tylko w stosunkowo niewielkich ilościach), naukowcy skoncentrowali swoją energię na bardziej znanych kannabinoidach, THC i CBD. W przeciwieństwie do naturalnie występujących kannabinoidów, syntetyczne związki inspirowane kannabinoidami, które stały się wiodącymi lekami na rynku farmaceutycznym, zostały wynalezione w ostatnich dziesięcioleciach. Niektóre z tych chemicznie modyfikowanych kannabinoidów nie wywierają psychoaktywnych działań, które ma THC, ale jednocześnie mają niektóre właściwości terapeutyczne znanych już kannabinoidów. Należy zauważyć, że leki syntetyczne często mają słabe skutki uboczne z powodu pozostałości rozpuszczalnika. Ponieważ mamy do czynienia z bardzo nowymi związkami, skutki uboczne mogą być drastyczne, aw skrajnych przypadkach śmiertelne. Natomiast kannabinoidy stosowane do celów rekreacyjnych i o działaniu terapeutycznym działają od niewiarygodnie długiego czasu - i nigdy nie zgłoszono przypadków zagrażających życiu.

Fitokannabinoidy, takie jak CBD, CBN i CBG, zawierają większość efektów terapeutycznych THC, nie będąc psychoaktywnymi. Wykazano, że te kannabinoidy są skuteczne przeciwko rosnącej liczbie chorób i stanów. Chociaż widoczne są pozytywne wyniki, leczenie jest bardzo ograniczone dla populacji. Ponadto, podczas gdy wiele badań naukowych i medycznych używa CBD, CBG nie jest jeszcze stosowany, ponieważ jest badany i testowany.

Biochemia stojąca za CBG

Jak wspomnieliśmy wcześniej, CBG został po raz pierwszy wyizolowany przez Y. Gaoniego w 1964 roku, kiedy był w stanie pokazać strukturę i części syntezy wielu kannabinoidów, w tym CBG. CBG jest związkiem terpenofenolowym i, podobnie jak wiele innych kannabinoidów, można podzielić na trzy odrębne części. Składniki nie tylko mają różne właściwości chemiczne i farmaceutyczne, ale także wpływają na potencjał absorpcji cząsteczek na różne sposoby. Hydrofilowe ugrupowanie jest reprezentowane przez pierścień fenolowy, który, jak się uważa, ma właściwości przeciwbakteryjne i przeciwdrobnoustrojowe kannabinoidów. Pierścień jest połączony dwoma lipofilowymi łańcuchami na każdym z ich przekątnych końców. Jednym z nich jest łańcuch n-alkilowy, podczas gdy drugi reprezentowany jest przez funkcję terpenową, która zawiera moce terapeutyczne i wydaje się być związana z wieloma właściwościami medycznymi CBG. Dzięki dwóm lipofilowym cząsteczkom CBG, podobnie jak inne kannabinoidy, bardzo trudno rozpuszcza się w wodzie, a jednocześnie jest bardzo łatwo przyswajalny przez błony komórkowe i tkanki.

Jak już wiesz, CBG jest naturalnym prekursorem THC, CBD i CBN. Ugrupowania fenolowe CBG są prawdopodobnie tworzone metodą poliketydu, przy czym kwas triketo może ponosić część odpowiedzialności. Jego cyklizacja prowadzi do kwasu oliwinowego, który zamienia się w C-acylan difosforanu geranylu, oparty na syntazie CBGa. Postać kwasu karboksylowego tego fitokannabinoidu, kwasu kannabigerolowego (CBGa), jest bardzo ważna dla syntezy innych fitokannabinoidów i jest to dokładnie ta forma chemiczna, którą fitokannabinoidy mają w świeżych roślinach konopi indyjskich. Odpowiednie kannabinoidy są następnie wchłaniane przez dekarboksylację (ciepło) (ryc. 1). Konwersja kwasu CBG do kwasu THC, CBD i CBN jest również katalizowana przez określone enzymy i nazywa się syntazą kwasową THC, CBD i CBN.

CBG i jego efekty terapeutyczne

Pomimo stosunkowo niewielu dogłębnych badań CBG, istnieją dowody działania farmakologicznego wielu celów. Wykazano, że CBG ma stosunkowo słabe działanie agonistyczne na CB1 (Ki 440 nM) i CB2 (Ki 337 nM), co tłumaczy niepsychotropowe właściwości cząsteczki. Wpływa jednak na ton endokannabinoidowy, zapobiegając eskalacji AEA, a tym samym wyższemu poziomowi AEA. Starsze badania wskazują, że CBG jest eskalatorem kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), w zakresie powinowactwa porównywalnym lub wyższym niż THC lub CBD, co może tłumaczyć jego właściwości przeciwlękowe i zwiotczające mięśnie. W 1991 roku Evans i jego koledzy odkryli, że CBG oferuje działanie przeciwbólowe i przeciwarytmiczne, blokując aktywność lipooksygenazy, a tym samym zmniejszając ryzyko zapalenia w większym stopniu niż konwencjonalna medycyna. Wykazano również, że CBG jest przydatny jako lek przeciwdepresyjny i przeciwnadciśnieniowy u gryzoni. W większości wspomnianych efektów pośredniczy ich silna aktywność jako agonistów receptorów adrenergicznych a-2 oraz ich umiarkowane przewodzące warunki wiązania przeciwko 5-HT1A. Ponadto CBG hamuje proliferację keratynocytów, co wydaje się przydatne w łuszczycy, w połączeniu z byciem stosunkowo silnym antagonistą TRPM8, prowadzi do możliwości złagodzenia raka prostaty i bólu pęcherza. Ostatnio udowodniono, że CBG jest skuteczną cząsteczką cytotoksyczną w ludzkim raku nabłonkowym, a także drugim najskuteczniejszym fitokannabinoidem, zaraz po CBD, przeciw rakowi piersi. CBG wykazało również, że jego właściwości przeciwbakteryjne i przeciwdrobnoustrojowe (w tym gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, MRSA) ma umiarkowane działanie przeciwgrzybicze.

Liczne badania wykazały, że CBG wykazuje zwiększoną skuteczność w połączeniu z terpenoidami. Terpenoidy są dość silne i mogą nieznacznie wdychać powietrze przez zwierzęta i ludzkie zachowanie. Wykazują unikalne efekty terapeutyczne, które mogą przyczynić się do wielu efektów leczniczych wyciągu z konopi indyjskich. Na przykład, wykazano, że limonen synergizuje się zarówno z CBG, jak i CBD, promując apoptozę w komórkach raka piersi, podczas gdy Myrcene, terponid znany z chmielu, synergizuje się z CBG i CBD poprzez hamowanie indukowanej aflatoksyną rakotwórczości wątroby. Linalool, terpenoid znany z lawendy, wydaje się współpracować z CBD i CBG w leczeniu lęku. Ponadto wykazano, że CBC i CBG mają właściwości kooperacyjne we współpracy z terpenoidem, tlenkiem kariofylenu, który naturalnie występuje w melisie jako środek grzybobójczy, i ze skutkiem podobne handlowe produkty grzybobójcze, takie jak sulkonazol i cyklopiroksolamina. Wykazano, że CBGa działa synergicznie z terpenoidami melisy, ponieważ CBGa utrzymuje owady z dala i zapewnia, że ​​roślina nie zostanie zjedzona, co sugeruje, że CBGa może być obiecującą alternatywą dla ochrony upraw i warzyw przed owadami i pasożytami.

perspektywy

CBG wykazało obiecujące wyniki w wielu zabiegach. Niestety CBG o stosunkowo niskim stężeniu w roślinie, co powoduje terapeutyczne podawanie oleju CBG, będzie ograniczone ilością związku uzyskanego z ekstrakcji roślin.

Jednak ostatnie prace hodowlane wykazały, że chemotypery konopi - przy braku enzymów znajdujących się poniżej - zawierają fitokannabinoidy w 100% CBG. Po 9 latach ciężkiej pracy i programów hodowlanych Endoca stworzyła olej CBG i 99% izolację CBG. To powiedziawszy, potrzeba więcej badań i badań, zanim będzie można potwierdzić i określić szeroki zakres właściwości terapeutycznych zawartych w oleju CBG.

  1. DEVANE, W. i in. Oznaczanie mózgu szczura i charakterystyka receptora kannabinoidowego w mózgu szczura. Mol. Pharmacol. 34, 605–613 (1988).
  2. Devane, W. i in. Izolacja i struktura składnika mózgu, który wiąże się z receptorem kannabinoidowym. Nauka (80-.). 258, 1946–1949 (1992).
  3. Mechoulam, R. i in. Identyfikacja obecna w psim jelicie, która wiąże się z receptorami kannabinoidowymi. 50, 83–90 (1995).
  4. Receptory kanabinoidowe Pertwee, RG i Ross, RA i ich ligandy. Prostaglandyny Leukot Essent Fat. Acids 66, 101–121 (2002).
  5. Russo, EB Ponownie rozważono kliniczny niedobór endokannabinoidów: aktualne badania potwierdzają teorię dotyczącą migreny, fibromialgii, jelita drażliwego i innych zespołów opornych na leczenie. Cannabis Cannabinoid Res. 1, 154–165 (2016).
  6. Mahmoud, A. Marihuana i kanabinoidy. (Humana Press, 2007).
  7. Russo, EB Taming THC: Potencjalna synergia marihuany i otoczenie fitocannabinoid-terpenoid. Br. J. Pharmacol. 163, 1344–1364 (2011).
  8. Turner, SE, Williams, CM, Iversen, L. & Whalley, BJ Molecular Pharmacology of Phytocannabinoids. (2017). DOI: 10.1007 / 978-3-319-45541-9
  9. Gaoni, Y. i Mechoulam, R. Izolacja, struktura i częściowa synteza aktywnego składnika haszyszu. J. Am. Chem. Soc 86, 1646–1647 (1964).
  10. Mbvundula, EC, Rainsford, KD & Bunning, RA Cannabinoids w bólu i zapaleniu. Inflammopharmacology 12, 99–114 (2004).
  11. Iseger, TA i Bossong, MG Systematyczny przegląd przeciwpsychotycznych właściwości kannabidiolu u ludzi. Schizophr. Res. 162, 153–161 (2015).
  12. Devinsky, O. i in. Kannabidiol: Farmakologia i potencjalna rola terapeutyczna w epilepsji i innych zaburzeniach neuropsychiatrycznych. Epilepsja 55, 791–802 (2014).
  13. Elsohly, MA, Radwan, MM, Gul, W., Chandra, S. i Galal, A. Phytocannabinoids. 103, (2017).
  14. Pertwee, RG Endokannabinoidy. (Springer US, 2015).
  15. Leo, A., Russo, E. i Elia, M. Cannabidiol i padaczka: Racjonalny i terapeutyczny potencjał. Pharmacol. Res. 107, 85–92 (2016).
  16. Whiting, PF i in. Kannabinoidy do użytku medycznego: przegląd systematyczny i metaanaliza. Jama 313, 2456–2473 (2015).
  17. Wierzbicki, AS Rimonabant: Hamowanie endokannabinoidów w zespole metabolicznym. Int. J. Clin. Pract. 60, 1697–1706 (2006).
  18. Tai, S. i Fantegrossi, WE Syntetyczne kannabinoidy: farmakologia, efekty behawioralne i potencjalne nadużycia. Curr Addict Rep. 1, 129–136 (2014).
  19. Gurney, S., Scott, K., Kacinko, S., Presley, B. & Logan, B. Farmakologia, toksykologia i negatywne skutki syntetycznych leków kannabinoidowych. Forensic Sci Rev. 26, 53–78 (2014).
  20. Moreira, FA i Crippa, JAS Psychiatryczne skutki uboczne rimonabantu. Rev. Bras. Psiquiatr. 31, 145–53 (2009).
  21. Rosenthal, E. i Kubby, S. Dlaczego Marihuana powinna być legalna. (Running Press, Londyn, 1996).
  22. Appendino, G. i in. Antybakteryjne kannabinoidy z Cannabis sativa?: Struktura - badanie aktywności. J. Nat. Prod. 71, 1427–1430 (2008).
  23. Fellermeier, M. i Zenk, M.H. Prenylacja oliwetolanu przez transferazę konopną daje kwas kannabigerolowy, prekursor tetrahydrokanabinolu. FEBS Lett. 427, 283–285 (1998).
  24. Zirpel, B., Stehle, F. & Kayser, O. Wytwarzanie kwasu 9-tetrahydrokannabinolowego z kwasu kannabigerolowego przez całe komórki Pichia (Komagataella) pastoris wyrażające syntazę kwasu 9-tetrahydrokannabinolowego z Cannabis sativa l. Biotechnol , Lett. 37, 1869–1875 (2015).
  25. Gauson, LA i in. Kannabigerol jest zatrzymywany jako częściowy agonista zarówno na receptorze CB1, jak i CB2. Symp. Kannabinoidy 26 czerwca - 1 lipca 206 (2007).
  26. Banebjee, SP, Mechoulam, S. & Snydeji, H. Cannabinoids: wpływ na wychwyt neuroprzekaźnika Wpływ na synaptosomy mózgu szczura. J. Pharmacol. Exp. Ther. 194–74 (81).
  27. Kargmanss, S., Prasitn, P. & Evans, J. F. Translokacja lipoksygenazy komórek 60 HL-5. (1991).
  28. Milman, G. i in. N-arachidonoilowa L-seryna, endokannabinoidowy składnik mózgu o właściwościach rozszerzających naczynia krwionośne. PNAS 103, 2428–2433 (2006).
  29. Evelyn, A., Formukong, A., Evans, T. & Evans, F. J. Hamowanie kataleptycznego działania tetrahydrobannabinolu przez inne składniki Cannabis Sativa L. Jo. Pharm. Pharmacol. 40, 132–134 (1985).
  30. Cascio, MG, Gauson, LA, Stevenson, LA, Ross, RA i Pertwee, RG Dowód, że kannabinoid kannabigerol jest bardzo silny? Agonista 2-adrenergiczny i umiarkowanie silny antagonista receptora 5HT 1A. Br. J. Pharmacol. 159, 129–141 (2010).
  31. Wilkinson, JD i Williamson, EM Kannabinoidy hamują proliferację ludzkich keratynocytów poprzez mechanizm inny niż CB1 / CB2 i mają potencjalną wartość terapeutyczną w leczeniu łuszczycy. J. Dermatol. Sci. 45, 87–92 (2007).
  32. Ortar, G. i in. (-) - Pochodne mentyloaminy jako silni i selektywni antagoniści kanałów przejściowego potencjału receptora melastatyny typu 8 (TRPM8). Bioorganic Med. Chem. Lett. 20, 2729–2732 (2010).
  33. Mukerji, G., Yiangou, Y., Agarwal, S.K. i Anand, P. Przejściowy potencjał receptora waniloidowego podtypu 1 w zespole bolesnego pęcherza moczowego i jego korelacja z bólem. J. Urol. 176, 797–801 (2006).
  34. SH1, B. i in. Eteran trifluorku boru na odczynniku kwasowym Lewisa (VII) modyfikowanym krzemionką-A. Aktywność przeciwnowotworowa kannabigerolu przeciwko ludzkim komórkom nabłonka jamy ustnej. Arch Pharm Res. 21, 353–356 (1998).
  35. Ligresti, A. i in. Aktywność przeciwnowotworowa roślinnych kannabinoidów z naciskiem na wpływ kanabidiolu na raka piersi u ludzi. J. Pharmacol. Exp. Ther. 318, 1375–1387 (2006).
  36. Eisohly, HN, Turner, CE, Clark, AM i Eisohly, MA Synteza i działania przeciwdrobnoustrojowe niektórych związków kannabichromenowych i kannabigerolu. J. Pharm. Sci. 71, 1319–1323 (1982).
  37. Petrocellis, L. i in. Wpływ kanabinoidów i ekstraktów konopi wzbogaconych w kannabinoidy na kanały TRP i enzymy metaboliczne endokannabinoidów. Br. J. Pharmacol. 163, 1479–1494 (2011).
  38. DM, V. i in. Faza I i badanie farmakokinetyczne D-limonenu u pacjentów z zaawansowanym rakiem. Komitet Badań nad Rakiem Faza I / II Komitet Badań Klinicznych. Cancer Chemother Pharmacol. 42, 111–117 (1998).
  39. De-oliveira, ACAX, Ribeiro-pinto, LF, Otto, SS & Gonc, A. Indukcja monooksygenaz wątrobowych przez i-mircen. Toxicology 124, 135–140 (1997).
  40. L, R. i in. Racjonalne podstawy zastosowania olejku eterycznego z bergamotki w medycynie uzupełniającej w leczeniu przewlekłego bólu. Mini Rev Med Chem. 16, 721–728 (2016).
  41. D, Y., L, M., JP, C. & J., M.-C. Zastosowanie tlenku kariofilenu jako środka przeciwgrzybiczego w eksperymentalnym modelu grzybicy paznokci in vitro. Mycopathologia 148, 79–82 (1999).
  42. De Meijer, EPM i Hammond, KM Dziedziczenie fenotypu chemicznego w Cannabis sativa L. (II): rośliny dominujące Cannabigerol. Euphytica 145, 189–198 (2005).

Masz pytania

Jesteśmy gotowi Ci pomóc - niezależnie od tego, czy są to suplementy, czy jakość życia.